... / ... / ... / ... / Auto-immuun schildklierziekten / De ziekte van Graves

De ziekte van Graves

De ziekte van Graves is een autoimmuunziekte waarbij het lichaam auto-antistoffen aanmaakt tegen de TSH receptor.

Het bijzondere aan deze antistoffen is dat het activerende antistoffen zijn. Het gevolg hiervan is dat de antistoffen een zelfde werking hebben als het hormoon TSH, en dus ook de schildklier stimuleren. Hierdoor ontwikkelen patienten met de ziekte van Graves een te snel werkende schildklier (hyperthyreoidie).

Behandeling:
Behandeling van de ziekte van Graves gebeurt door de internist, en kan afhankelijk van de ernst van het ziektebeeld, plaatsvinden in een perifeer of in een academisch ziekenhuis. De behandeling van de hyperthyreoidie bij de ziekte van Graves kan door middel van medicijnen, door middel van radioactief iodium (link naar de nucleaire geneeskunde), en door middel van een operatie. In het algemeen heeft een behandeling met medicijnen de voorkeur. Redenen om te kiezen voor radioactief iodium of chirurgie kunnen zijn dat er sprake is van een zwangerschapswens, dat iemand allergisch is voor de medicijnen, of dat de ziekte terugkomt na het staken van de medicijnen.

Wanneer er wordt gekozen om te behandelen met medicijnen, wordt in het algemeen gekozen voor strumazol. Belangrijkste mogelijke bijwerkingen van dit medicijn zijn huiduitslag, leverfunctiestoornissen, en in zeldzame gevallen kan een "agranulocytose" optreden. Dit is een zeer zeldzame, maar ernstige bijwerking waarbij de afweercellen in het bloed plots kunnen verdwijnen. Om deze reden wordt patienten die strumazol gebruiken altijd aangeraden om bij koorts en keelpijn bloedonderzoek te laten verrichten.

Patienten met de ziekte van Graves worden gedurende 12-18 maanden behandeld met medicijnen. Na deze periode wordt gekeken of de medicijnen gestopt kunnen worden zonder dat de ziekte terugkomt. Dit gebeurt in ongeveer de helft van de gevallen, in de andere helft van de patienten komt de ziekte terug. In dat geval wordt dan alsnog gekozen voor een behandeling met radioactief iodium of chirurgie.


    
Oogziekte van Graves
Bij een deel van de patienten met de ziekte van Graves veroorzaken de autoantistoffen ook een ontstekingsreactie van de weefsels in de oogkas rond de ogen. In dat geval is er sprake van de oogziekte van Graves ook wel Graves orbitopathie of genoemd. Door de ontstekingsreactie van de weefsels in de oogkas, gaan deze weefsels rondom het oog en de oogzenuw zwellen. Het oog zelf kan hierdoor afwijkingen krijgen doordat de oogzenuw bekneld raakt of het oog te veel gaat uitpuilen.