... / ... / ... / Schildklierfunctiestoornissen / Auto-immuun schildklierziekten

Auto-immuun schildklierziekten

Auto-immuun schildklierziekten zijn ziekten van de schildklier waarbij het afweersysteem het eigen schildklierweefsel aanvalt. Dit leidt tot een afwijkende vorm/grootte of afwijkend functioneren van de schildklier.

De aanwezigheid van kenmerkende antistoffen in het bloed leidt tot de diagnose. Vaak zijn bij het ziekteproces ook bepaalde afweercellen (lymfocyten) betrokken die in de schildklier een kenmerkende ontsteking veroorzaken. De meest voorkomende auto-immuun schildklierziekten zijn de ziekte van Graves en de ziekte van Hashimoto.

Te veel schildklierhormoon
De ziekte van Graves gaat meestal gepaard met een overmatige aanmaak van schildklierhormoon (hyperthyreodie). Bij veel patiënten is de ziekte niet beperkt tot de schildklier maar treedt er ook een ontstekingsreactie op in de oogkas. Dit veroorzaakt oogklachten, de zogeheten Graves ophthalmopathie. De oogklachten kunnen variëren van irritatie en tranenvloed tot dubbelzien of een afgenomen gezichtsvermogen als gevolg van druk op de oogzenuw.

Graves' ophthalmopathie
Patiënten met een ernstige vorm van Graves ophthalmopathie zijn voor hun behandeling veelal aangewezen op één van de academische centra. Binnen het Schildklier Centrum Rotterdam is er een hogesnelheidstraject ontwikkeld voor patiënten met Graves' ophthalmopathie, waarbij patiënten op één dag gezamenlijk worden gezien door zowel de oogarts als de internist-endocrinoloog en tevens alle medische onderzoeken ondergaan. De behandeling van deze patiënten gebeurt in nauwe samenwerking tussen het Oogziekenhuis en het Erasmus MC, en op beide locaties is voor deze patiënten een dergelijk hogesnelheidstraject ontwikkeld.

Te weinig schildklierhormoon
Bij de ziekte van Hashimoto maakt de schildklier te weinig schildklierhormoon aan. Ook bij de diagnose van deze ziekte spelen antistoffen in het bloed een belangrijke rol.

TSH
De behandeling bestaat uit het toedienen van schildklierhormoon. De dosis daarvan is afhankelijk van de ernst van de klachten en de hoeveelheid schildklier-stimulerend hormoon (TSH) in het bloed. De behandeling van de ziekte van Hashimoto gebeurt vaak door de huisarts.