Microtie

Kenmerken
MicrotieHet woord microtie is afkomstig uit het Grieks en betekent letterlijk 'klein oor' (micro = klein; ous = oor). Bij microtie is, meestal aan één kant, de oorschelp onderontwikkeld. Soms zijn beide oren afwijkend.

Microtie komt voor bij één op de vijfduizend baby's. De oorzaak is onbekend; wel weten we dat het al heel vroeg in de zwangerschap ontstaat. Van sommige medicijnen tegen epilepsie wordt gedacht dat ze de kans op microtie verhogen wanneer ze tijdens de zwangerschap worden gebruikt.

Microtie kan als op zichzelf staande afwijking voorkomen zonder dat er andere aangeboren afwijkingen aanwezig zijn. Het kan ook een onderdeel zijn van andere ziektebeelden zoals hemifaciale microsomie of het Treacher Collins syndroom. In de meeste gevallen is er dan sprake van een onderontwikkelde onderkaak.

De ernst van microtie kent drie gradaties:

  1. Het oor is aangelegd maar onderontwikkeld. De uitwendige gehoorgang kan normaal zijn, maar ook vernauwd.
      
  2. De bovenste oorhelft ontbreekt en de onderste helft is misvormd.
    De uitwendige gehoorgang is meestal niet aangelegd. De oorlel en oorschelp zijn te herkennen.
      
  3. Er is alleen een oorlel en/of enkele kraakbeenrestjes. De oorlel staat meestal laag en naar voren. De uitwendige gehoorgang is ook hier niet aangelegd.
      

Als de gehoorgang niet is aangelegd, kan het middenoor ook minder ontwikkeld zijn. Hierdoor kan het gehoor verminderd zijn, want geleiding van het geluid via de lucht is niet mogelijk. Soms is ook het binnenoor niet goed aangelegd. Naast de afwijkende oorschelp kunnen ook bijoortjes aanwezig zijn. Dit zijn kleine huiduitstulpingen die meestal in het gebied tussen mondhoek en oorschelp te vinden zijn.

Craniofaciaal

Aanvullende info