Wat is stotteren?

Wat is het en wat zijn de kenmerken?

Stotteren is een probleem met vloeiend spreken. Het ontstaat meestal in de vroege kinderjaren, als kinderen 3-5 jaar oud zijn en het spreken een sterke ontwikkeling doormaakt. Gestotterde spraak kenmerkt zich door onderbrekingen in het spreken, zoals herhalingen van klanken of stukjes van een woord (i-i-ik wil die, mo-mo-morgen gaan we met vakantie), verlengingen van klanken (vvveeel meer) en blokkades (p….atat eten). Het gaat met name om onderbrekingen binnen de grenzen van het woord. Dat is grofweg gezegd het grootste verschil met hakkelen, ook een vorm van onvloeiend spreken. 

Hakkelen is iets anders dan stotteren.
Bij hakkelen gaat het om onderbrekingen in het spreken zoals herhalingen van hele woorden en zinsdelen (en-en-en toen was ik aan de beurt; in de - in de onderste la ) zinsrevisies (het ligt onder, het hangt aan de kapstok) en valse starts (Dat- dat…) .
Soms ontstaat het stotteren niet in de kinderjaren, maar pas als kinderen 11 jaar oud zijn of nog ouder. Hierbij kan sprake zijn van terugkomen van stotteren dat eerder aanwezig is geweest, maar verdwenen leek. Een enkele keer ontstaat stotteren bij jonge kinderen als gevolg van een hersenbloeding.
De oorzaak voor stotteren zoeken de meeste wetenschappers in een zwakke aanleg in de coördinatie, uitvoering en automatisering van spraak- en taalprocessen bij het zich ontwikkelende jonge kind. Spanning, tijdsdruk en bepaalde leerprocessen kunnen het stotteren verergeren. 

Terug naar de homepage van het stotterteam.